Archive for ژوئن 2016

خدای کشتار

14 ژوئن 2016

من از مقایسه ی کشتار اورلاندو و نظایر آن با دیگر کشتارهای مسلحانه در سراسر جهان – که به قصد تبرئه ی اسلام انجام می شود – تنها می توانم یک نتیجه بگیرم که اسلام(ِسیاسی) اساساً از جنس تبهکاری اجتماعی و بیماری روانی یا حداقل رذالت های انسانی است.

ماه نامبارک

14 ژوئن 2016

در آثار تبلیغی ماه رمضان، برای نشان دادن این‌که رمضان کریم است پرده‌ی آخر نمایش یعنی افطار را نمایش‌می‌دهند که نتیجه‌ی زحمت است و نه خود زحمت؛ وخود زحمت به تصویر نمی‌آید چون دافعه دارد. رمضان واقعیتی دیگر هم دارد و تبلیغ‌های رنگارنگ کریم و مبارک این واقعیت را تغییر می‌دهد. این واقعیت، تحمیل ناانسانیِ رنج به دیگران است که لاقل با معیارهای امروز نمی‌خواند و ریشه در رفتار انسان وحشی و مناسک بدوی‌‌اش دارد. مراسم رمضان، ریاضت فردی و مبارزه با شهوات نیست، جمعی‌گرایی کور است که آزار به کسانی می‌رساند که تمایلی به شرکت در این ضیاقت ندارند.

آزادی بیان

14 ژوئن 2016

آزادی بیان لااقل در جوامع اسلامی دقیقاً آزادی نقد، هجو و توهین به اسلام است؛ آزادی تضمین شده در این حد می‌تواند بعد از مدتی آزادی‌ حداقلی بسازد، کمتر از آن غالباً در مدتی کوتاه به هیچ میل می‌کند و به‌کلی محو می‌شود.

شبح قانون

14 ژوئن 2016

قانون‌گرایی و مبارزه‌ی بی‌خشونت و نظایر آن کار را به جای مسخره‌ای کشانده؛ قوه‌ی قضاییه نه تنها به عدل یا ظلم حکم زندان و اعدام می‌دهد بل‌که حکم ممنوع الکاری و ممنوع‌السخنی و ممنوع‌النوشتن هم می‌دهد. البته این‌که حکومت اسلامی این قبیل حکم‌ها را بدهد عجیب نیست ولی تمکین به این حکم‌ها عجیب است. مگر دادگاه صالح یا ناصالح می‌تواند حکم بدهد کسی ننویسد یا حرف نزند؟ اگر چندصد منتخب یا منتصب بتوانند جایی جمع شوند و چنین قانونی تصویب کنند یا قاضی ای جایی چنان حکمی بدهد، پس باید بتوانند بنا به مصلحت، حکم ممنوع شدن فکر را هم صادر کنند و انسان قانون‌مدار هم لابد موظف است مختصر عقل را تعطیل کند.