کان لم یکن

نهادهای انتصابی ولایت فقیه، شورای نگهبان، مجلس خبرگان و ستاد ائمه ی جمعه سال هاست تبدیل به آپاندیسی شده اند که برای کل بدن جز رنج ندارند. حتا درون جمهوری اسلامی هم به آرامی این تفکر پنهان رشد می کند که با حذف این آپاندیس اتفاقی نمی افتد. این نهادهای انتصابی به دست خود آینده ی خود را نابود کرده اند. سمبه که پر زور شود و دیگِ فشار از پایین که تا آستانه ی انفجار داغ شود، دلبستگان به جمهوری اسلامی خواهند گفت چرخ جمهوری اسلامی بدون خلیفه و دارالخلافه و تنها با سه قوه ی قانون گذاری و قضایی و اجرایی و همین ارتش و سپاه و همین پرچم سه رنگِ زشت بسیار بهتر می چرخد. در آینده ی نزدیک نیز اگر جنبش سبز از نو سر بر دارد و رهبران آن به خیابان برگردند بعید است بتوانند یا بخواهند در برابر این فشار مقاومت کنند که به جای تغییر افراد منتصب در بارگاه ولایت و خبرگان و نگهبان، آن را یکجا نفی کنند.
این نهادهای انتصابی اینگونه رفتار کرده اند که برای حذف شان نیازی به تغییرِ قانونیِ قانون اساسی و یا رفراندومِ فرا قانون اساسی نیست؛ یک اعلان سراسری کافی است. آن ها کان لم یکن خواهند شد، انگار از اول نبوده اند.

Advertisements

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: