حمله به سوریه؛ آری، نه؟

منطقه ها و زمان حمله ی شیمیایی سوریه

منطقه ها و زمان حمله ی شیمیایی سوریه

بعید است اما آرزو می‌کنم کنگره‌ی آمریکا به درخواست حمله به سوریه رای منفی بدهد. حمله به سوریه، خصوصاً اگر پای آمریکا در میان باشد، صورت مساله‌ی ساده‌ای در اختیار روشن‌فکران، چپ‌ها، آمریکاستیزان و در مجموع بخش عمده‌ای از افکار عمومی جهانی خواهد گذاشت: صورت مساله‌ی تکراری و نخ‌نمای جنگ‌طلبی آمریکایی و منفعت‌طلبی کاپیتالیستی و نظایر آن. با انصراف آمریکا – که رییس جمهوری اصطلاحاً ضد جنگ دارد – و پس از رای منفی مجلس عوام بریتانیا، احتمالاً فرانسه‌- ای که رهبری چون سارکوزی ستیزه‌جو را پیش‌تر کنار گذاشته است – نیز پا پس می‌کشد. این پا پس کشیدن‌ها، بنیاد این صورت‌مساله‌ی ساده‌ی همه‌فهم را واژگون می‌کند. مساله‌ی جدید این است: جنایت علیه بشریت با دخالت مدعیان اخلاق بدون پاسخ می‌ماند – اگر از اعتراض‌های نه چندان کارآمد بگذریم و آن را پاسخ به شمار نیاوریم. شخصاً گمان می‌کنم عقب‌نشینی دولت‌های غربی در مقابل معترضان ضد جنگ و در پیش گرفتن سیاست اعتراض لفظی و بی‌تفاوتی عملی، پرسش‌ساز و شوک‌آور است. اگر این‌گونه شود، جهان در جنایت‌ رژیم سوریه نه قاضی که شریک جرم است و  اخلاق عمومی به‌جای نشستن بر تاج و تخت، یک‌راست به مزبله می‌رود. حق با سارتر است که زمانی گفت: آزادم که انتخاب کنم، انتخاب نکنم باز هم انتخاب کرده‌ام.

Advertisements