مرواریدی در چاه

چرا مخالفانِ فیلمی که محمد بن عبدالله را هوسران و ساده لوح نشان داده است، مکرر سطحی بودن فیلم را خاطرنشان می کنند؟ اگر فیلم از نظر هنری عالی و غنی بود، حل بود؟ بعید است. اگر فیلم بی ارزش است، بی ارزش است و نیازی به نقادی ندارد؛ اگر تاثیرگذار است، پس بی ارزش نیست، اگرچه چندان هم هنرمندانه نباشد. منتقد و مخالفِ این فیلم، اگر در صراط المستقیم نباشد، احتمالا دغدغه اش این است که گیرم این ها وحشی و زبان نفهم باشند، چرا تحریک شان می کنید تا بسوزانند و بکشند؟ جواب هم لابد این باید باشد  که وحشی و زبان نفهم را منکوب می کنند، مراعات نمی کنند. اما نکته ی مهم تر این است که چرا حقیقتِ وحشی گریِ فلان جماعت، باید در لفافه بیان شود؟ مضافاً، فیلم از طنز و هجو استفاده می کند، و جواب طنز، طنز است… اتفاقاً بر خلاف این چند باری که چوب در لانه ی مار کرده اند، این دفعه با محمد همدلانه تر برخورد شده و به جای چهره ی شیطانی، صورتی انسانی به او بخشیده اند.  لااقل به  همین نشانه، سازنده ی فیلم شایسته ی تخفیف در مجازات و رافت اسلامی است!

بگذریم که فیلم هم گرچه بدون پول و سرمایه ی درست و حسابی ساخته شده، آن قدر که می گویند سطحی نیست و سر سوزن ذوقی در آن می توان یافت.

Advertisements

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: