پیروز شصت درصدی انتخابات مصر

بعضی بر این نظرند که نفع برقراری حکومت اسلامی در ایران از ضرر آن بیشتر است، چرا که به دست آوردن درک درستی از اسلام بدون قدرت یافتن آن ممکن نیست. نگارنده مخالف این ادعا نیست. اما این مدعا در خود پیش فرضی مستتر دارد: جامعه ی ایرانی پیش از انقلاب فاقد توانایی ذهنی ای بود که فاجعه را بفهمد، باید سرش به سنگ می خورد تا می فهمید دین رحمانی چیست. تعبیر عامیانه ترش این که خر یعنی ایرانی، قیمت نقل و نبات یعنی رهبران اش را نمی دانست.

شورش اوباش مصری علیه محمد حسنی مبارک به روی کار آمدن دمکراتیک محمد مرسی انجامید. نتیجه ی تکراری این است که جامعه ی مصری چوب ندانم کاری اش را خواهد خورد و البته خشک و تر با هم خواهند سوخت. مبارک شبیه ترین رهبر خاورمیانه ای به شاه ایران بود. انقلاب مصر هم شبیه ترین به انقلاب ایران بود. انتخابات نسبتا آزاد مصر نتیجه ی جالبی داشت. اکثریت مردم مصر (حدود شصت درصد) انتخابات را تحریم کردند. از آنجا که همه ی مخالفان مبارک در انتخابات کاندید داشتند، قابل تصور است فرض کنیم که اکثریت تحریمی ها به حکومت سرنگون شده وفادار بودند. جالب بود اگر مبارک حق داشت کاندید ریاست جمهوری باشد. در آن صورت احتمالا با رای شصت درصدی پیروز می شد.

دمکراسی خاورمیانه ای (مردم سالاری دینی) یعنی رقابت میان اسلام گرایان سنتی و نوگرا. به این معنا مصر عجالتا مردم سالاری دینی دارد. نوگرایان دینی در ایران امروز حسرت مصر را می خورند. اما با دو قطبی شدن فضای سیاسی ایران و رو آمدن اکثریتی که حاضر نیست به انتخاب بین دو گزینه ی اسلام سنتی و اسلام روشنفکر تن دهد، احتمالا آرزوی مصری شدن ایران آرزوی محال خواهد بود. هراس قابل درک این روزهای اصلاح طلبان و غیر اصلاح طلبان از انتخاباتی که دو طرف اصلی آن مشروطه خواهان هوادار رضا پهلوی و جمهوری خواهان لیبرال و لائیک باشند پنهان کردنی نیست. جالب خواهد بود اگر روزی، اسلام گرایان وطنی اعم از  سنتی و مدرن از ترس جمهوری خواهان ضد دین به هواداری از شاهزاده ی جوان برخیزند.

Advertisements

یک پاسخ to “پیروز شصت درصدی انتخابات مصر”

  1. پیروز رفراندوم قانون اساسی مصر « این یا آن؟ Says:

    […] در ادامه ی این یادداشت […]

دیدگاه‌ها بسته شده‌اند.


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: