اکبر گنجی و قسم حضرت عباس

«هرگونه انتقادی از دولت اسرائیل به معنای دفاع از «نابودی اسرائیل» یا «جنگ با اسرائیل» است. وظیفه مورخ، تحلیل گر و خصوصاً مخالفان جمهوری اسلامی، فقط و فقط تعریف و تمجید از دولت‌های آمریکا، بریتانیا و اسرائیل است. نقدهایی که در خود این کشورها از دولت هایشان صورت می‌گیرد نیز به ما ربطی ندارد. » این جدیدترین بیانیه ی اکبر گنجی است.  قبلا توضیح دادم که :«دشمنیِ یک ایرانی با اسرائیل فقط می تواند ناشی از ایدئولوژی اسلام گرایانه ی او باشد و این واقعیت را نمی توان پنهان کرد.»  مشکل  اکبر گنجی همین است. او نمی پذیرد که اسلام  گراست (چون اسلام گرایی بی اعتبار و ورشکسته است) و خود را ملی گرا و پیگیر منافع ملی می داند. سکولار بودن تبعاتی دارد. حذف نگاه اسلامی به مقوله ی فلسطین لازمه ی سکولار بودن است. با نگاه ملی، اسرائیل عجالتا کشوری کوچک است که در گستره ی منافع ملی ما نیست. از دید حقوق بشری و روشنفکری هم گل سرسبد خاورمیانه است (اگر جنایتکار و قانون شکن است وای به حال دیگر اهالی این منطقه). فقط یک مسلمان با پیشینه ی فکری اسلامی می تواند اسرائیل را هدف انتقادهای خود قرار دهد. اسرائیل ستیزی اکبر گنجی   دم خروسی است برباددهنده ی قسم های حضرت عباس اش .

Advertisements

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: