اندر حکایت آب بینی بز

کدام یک؟ وحشت بی پایان (جمهوری اسلامی) یا پایان وحشتناک (تهاجم نظامی غرب)؟

سخنی به آقای خمینی منسوب کرده اند که ما زیر بار حرف زور نمی رویم مگر آن که سمبه پر زور باشد. ظاهرا این روزها این خیلی صادق نیست. جانشین او چنان آب بینی بز را دوست دارد که حاضر نیست از آن لحظه ای جدا شود (علی بن ابی طالب خلیفه ی چهارم اسلام می گفت خلافت از آب بینی بز پست تر است، گرچه او نیز فقط با ضرب شمشیر از آب بینی دل کند).

ولی فقیه دوم بر خلاف ولی فقیه اول مختصر عقلی دارد و چندان کله خر نیست، این عقلانیت ایشان اما بلای جان شده. آقا دید به سر متحدین غربی همچون شاه و مبارک  زمانی که قدرت را واگذار کردند چه آمد. عقل محاسبه گر ایشان می گوید هر کس با آمریکا مدارا کرد، از ویتنام گرفته تا مصر، به فلاکت افتاد(متاسفانه حق هم دارد). ضمنا آقا دید که کره ی شمالی با بمب اتمی اش سرجایش سفت ایستاده و ترسی از کسی ندارد. آقا عقل دارد و نمی خواهد حالا که به آب بینی بز رسیده آن را از دست بدهد. البته دوست دارد باج بدهد و بماند، خیلی هم دوست دارد، اما نسبت به طرف مقابلش مطمئن نیست. شاید مثل بعضی  رشوه گیرنده های وطنی پول گرفت و کاری نکرد. بگذریم، در انتخاب بین وحشت بی پایان و پایان وحشتناک من دومی را ترجیح می دهم. شما چطور؟

Advertisements

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: